Alice Rose Cafe View my profile

[EXPIV] Log : การพบกันครั้งแรก

posted on 28 Nov 2014 16:26 by alice-rose-cafe in EXPIV


เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมในคอมมู EXPIV

[Log : การพบกันครั้งแรก] 

[21/11/2014] (รอการแก้ไขเรื่องวันที่อีกทีนะคะ)

ลูก้า: /เรือข้านี่มันใจดีจริงจริ๊ง /อ่ะ ข้าเก็บเจ้าขึ้นมา

วาเลนไทน์: /ขึ้นมาจากทะเลในสภาพตัวเปียกๆ มองไปรอบๆ เห็นเป็นเรือสลัดก็แอบกลัวไม่น้อย/

ลูก้า: (/สั่งขังมันไว้ในกรงเล็กมีพื้นที่แค่พอนั่งได้)

วาเลนไทน์: /มองไปรอบๆ เลิกลั่กๆ ตัวเปียกมะลอกมะแลกหนาวสั่นอยู่ในกรงเล็กๆ ที่ถูกหิ้วมา/

ลูก้า: (/ลากลังมานั่งตรงหน้ากรง หลุบมองด้วยสายตาไม่เป็นมิตร เอาเท้าเตะกรงไปที) ...เป็นโจรสลัดหรือเปล่า มาจากเรือไหน?

วาเลนไทน์: /สะดุ้ง/ ไม่...ไม่ใช่สลัด /มองไปรอบๆ ที่ถูกลูกเรือสลัดรุมมอง/

ลูก้า: ...ถ้านิ้วเจ้ามีรอยสักย่อมเป็นโจรสลัดแน่ ไหนยื่นมือออกมานอกกรงแล้วกางนิ้วสิ? (/เขยิบมานั่งยองๆหน้ากรง)

วาเลนไทน์: จะไม่ตัดนิ้วข้าใช่มั้ย? /ถามก่อน/

ลูก้า: แหม่... (/ยิ้มแสยะ สอดมือผ่านซี่กรงไปดึงกระชากมืออีกฝ่ายออกมาทาบกับพื้น เอามีดจ่อที่นิ้วก้อย) แกนี่มันรู้ดีจริงว่ะ...

วาเลนไทน์:  เหวอออ! /เซถลาไปตามแรงดึง มองมีดที่จ่อนิ้วก้อยอยู่/ ข้าไม่ใช่สลัด ข้าก็กลัวเป็นนะ /ยื่นมืออีกข้างตามออกมาที่ไม่มีรอยสักอะไรเลย/

ลูก้า: (/เรื่องรอยสักเป็นแค่คำอ้างให้อีกฝ่ายยอมยื่นมือออกมาเท่านั้น เมื่อไม่ได้ผลเขาจึงใช้กำลัง) เอ้า ถ้าเป็นลูกเรือของเรือพันธมิตรก็บอกรหัสของเรือเจ้ามา หรือถ้ามาจากเรือของน่านน้ำอื่นก็รีบสารภาพซะ ข้าจะตัดหนึ่งนิ้วทุกครั้งที่เจ้าโกหกนะ (/แสยะยิ้ม ด้านคมของมีดเริ่มบาดผิวเนื้อ)

วาเลนไทน์: ไม่ใช่คนของเรือไหนเลยนะ จริงๆ /มองคมมีดที่เริ่มบาดเนื้อ/ ข้าแค่เรือล่ม... /เสียงสั่น/

ลูก้า: (/หลุบตามอง) ....เพราะพายุก่อนหน้านี้หรือ เจ้ามากับใคร หรือมาคนเดียว นั่งเรืออะไรมา?

วาเลนไทน์: มาคนเดียว ข้ามาคนเดียว มาเรือเล็ก /รีบตอบกลัวโดนตัดนิ้ว/

ลูก้า: แล้วมาทำไม อย่าบอกนะว่าเป็นนักผจญภัย (/ขำหึหึ) ....ในยุคที่ทะเลเต็มไปด้วยโจรสลัดแบบนี้?

วาเลนไทน์: ผม...ผมมาหาดูพันธุ์ไม้ไปศึกษา... ก็ไม่คิดว่าจะเจอ...

ลูก้า: ... (/ผละมีดออกมา ยอมปล่อยมืออีกฝ่ายเป็นอิสระอีกครั้ง) เป็นนักวิจัย? (/กลับมานั่งบนลังไม้อีกครั้ง)

วาเลนไทน์: /พยักหน้า/ ชอบเอาไปศึกษาสรรพคุณ... /ค่อยหายใจได้สะดวกหน่อย ดึงมือกลับมา/

ลูก้า: ผลิตยาทั่วไปหรือยาพิษล่ะ (/หลุบตาลงมอง ยิ้มบาง)

วาเลนไทน์: ส่วนใหญ่ก็ยาทั่วไป แต่พิษก็เคยลองทำ /ลูบนิ้วตัวเองที่ถูกคมมีดไปนิดหน่อย/

ลูก้า: (/เรียกให้ลูกเรือเอาผ้าห่มมาให้เจ้าเด็กในกรงคลุมไว้ เดี๋ยวมันจะปอดบวมตายไปก่อน) น่าสนใจ...มีของอะไรติดตัวบ้างล่ะ ทั้งของมีค่าทั้งยาที่ว่า... (/หันกลับมา ชี้นิ้วลงพื้น) เอาออกมาให้หมด ไม่งั้นข้าจะสั่งให้ค้นตัว

วาเลนไทน์: /รับผ้ามาคลุมตัวอย่างไว/ ... /ล้วงของที่มีในเสื้อออกมาก็มีดพกเล็กๆ ห่อใส่พวกต้นไม้สดที่ตัดมาก่อนหน้านี้ แล้วก็สมุดพกที่ใช้จดนู้นนี่ที่เปียกน้ำไปแล้ว/

ลูก้า: ...ไม่พกของมีค่าเลยหรือเนี่ยเจ้าเนี่ย (/หยิบสมุดมาเปิดอ่าน ดูเหมือนจะเขียนด้วยดินสอจึงยังพออ่านได้)

วาเลนไทน์: ไม่พกเท่าไร /ล้วงเอาเหรียญที่มีอยู่นิดหน่อยออกมา/ มีแค่นี้... /แล้วจริงๆ มีสร้อยด้วยเส้นนึงที่ได้ตอนวันเกิด/

ลูก้า: ... (/ไม่ได้ใส่ใจอะไรอื่นนัก มัวแต่อ่านข้อความในสมุด) อีกประมาณหนึ่งเดือนเราจะเทียบฝั่งอีกครั้ง... (/ปิดสมุด มองหน้าคนที่อยู่ในกรง) ผลิตยาพิษและยาแก้พิษดีๆให้ข้าเท่าที่เจ้าจะทำได้ในระหว่างนั้น ถ้าเจ้าทำเต็มที่...เทียบฝั่งครั้งหน้าข้าจะปล่อยเจ้าให้เป็นอิสระ แต่ถ้าตุกติกแม้แต่นิดเดียว ข้าจะขังเจ้าไว้ในกรงนี้จนกว่าจะอดตายไปเอง (/แสยะยิ้มจนเห็นเขี้ยว) ตกลงตามนี้?

วาเลนไทน์: ได้ๆ /รีบตกลงก่อนที่อีกฝ่ายจะเปลี่ยนใจแล้วจะต้องแห้งตายในกรง/

ลูก้า: (/ลุกขึ้นแล้วหันไปสั่งการลูกเรือทั่วไปให้เข้ามาจัดการตัวเชลย หลังจากนั้นวาเลนจะได้เปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ โรเซนจะทำอาหารมาให้ และทุกวันหลังจากพักผ่อนในกรงในตอนกลางคืน ช่วงกลางวันก็จะได้เข้าไปทำงานที่ได้คำสั่งในห้องของแพทย์โดยมีโยฮันหมอประจำเรือและลูกเรืออีกหนึ่งคนคอยจับตามองเสมอ)

วาเลนไทน์: /ทำทุกวันแบบนั้นแต่ก็ชอบจดบันทึกแล้วชอบลองผสมยาเวลาที่มีนิดๆ แต่ก็คอยถามหมอตลอด/

ลูก้า: (/แวะมาเช็กงานเรื่อยๆ จนไปส่งวาเลนที่ริเบอโร่พอร์ต)

วาเลนไทน์: /ก่อนลงจากเรือก็อดรู้สึกผูกพันธ์ และนับถือกัปตันลูก้ามากที่ไว้ชีวิตและยังให้โอกาสได้ทำอะไรหลายอย่างบนเรือ อย่างเรื่องทักษะการใช้มีดก็ได้มาจากลูกเรือสอนให้ ถึงจะไม่เก่งมาก แต่พอป้องกันตัวเองได้/

ลูก้า: (/มายืนที่กราบเรือ เท้าแขนกับขอบเรือ มองส่งวาเลนที่กำลังเดินลงจากเรือไป) หาทางกลับบ้านเองนะเว้ย ข้ามาส่งได้แค่นี้แหละ (/กั่กๆ)

วาเลนไทน์: โอ้ยยย กัปตัน อย่ามาไล่นะ /เดินกลับขึ้นเรือมาเฉยเลย/

ลูก้า: ? (/มองตาม) เฮ้ยๆ เจ้าไม่ใช่คนของเรือแล้วนะ เดินดุ่มๆขึ้นมาแบบนี้อยากโดนตัดแขนทิ้งหรือไง? (/ยิ้มโชว์เขี้ยวขู่แฮ่ๆ)

วาเลนไทน์: ไม่ไปแล้ว ไม่ไปมันแล้วบ้านเนี่ย อยู่กับกัปตันดีกว่า /เดินขึ้นมาจนถึงขอบเรือไม่กลัวโดนตัดแขนเลยด้วย/ ฮี่ๆ

ลูก้า: วะ ไอ้นี่... (/นั่งเท้าคางมอง นิ่งไปครู่หนึ่ง) เห็นการเป็นโจรสลัดเรื่องสนุกหรือไง... ที่นี่ เจ้าต้องฆ่าคน แย่งชิงทุกสิ่งมาจากคนอื่น ถ้าพลาด...เจ้าจะสูญเสียทุกสิ่ง แม้แต่อวัยวะหรือชีวิต ถ้าตกเป็นเชลยของเรืออื่นขึ้นมา...เจ้าก็จะสูญเสียกระทั่งความเป็นมนุษย์... (/สบตาวาเลน) อยู่ที่นี่เดือนนึงอาจจะยังสนุกกับมัน แต่ถ้าเจ้าอยู่ที่นี่สักปี มันอาจจะเป็นนรกของเจ้าก็ได้...มีเหตุผลอะไรกันที่นักวิจัยธรรมดาๆอย่างเจ้าจะต้องก้าวกลับขึ้นเรือ หืม?

วาเลนไทน์: เพราะท่านเลย กัปตัน... ท่านช่วยชีวิตผมนะ อีกอย่าง มันทำให้สนุกตรงที่ได้เจอได้วิจัยอะไรใหม่ๆ มันเป็นสิ่งที่ผมชอบ ถ้ากลับไปบ้านก็ใช่ว่าผมจะรอดแบบนี้อีก เดี๋ยวก็หาเรื่องออกไปหาพืชมาทดลองแล้วก็ล่มอีกน่ะสิ อยู่บนเรือกับท่านมันได้ทั้ง 2 อย่างนี่ ได้ทดแทนบุญคุณ ได้ทำในสิ่งที่ผมชอบทำ มันคุ้มกว่าเห็นๆ

ลูก้า: (/หัวเราะกั่กๆ) ...ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้ามันพวกรนหาที่ ถ้าจะทำเรือล่มอีกสัก10ครั้งข้าก็ไม่แปลกใจหรอก (/ผละจากกราบเรือมายืนตรงหน้าวาเลน มองสบตาตรงๆ) ขึ้นเรือข้าแล้ว...เจ้าไม่มีทางลงจากเรือนี้ได้โดยยังมีชีวิตอยู่ จำไว้นะ (/กำหมัดชกกลางอกวาเลนเบาๆ) ...เจ้าน่ะอ่อนแอ เรื่องการต่อสู้ก็ไม่เอาอ่าว แต่มันมีสิ่งที่เจ้าทำได้อยู่... เจ้าน่ะจะเป็นประโยชน์ต่อเรือในอนาคตแน่ (/ยิ้มให้) อย่าท้อถอยไปเสียก่อน...เข้าใจไหม ถึงเวลาที่เจ้าใช้การไม่ได้ขึ้นมา ข้านี่แหละจะเป็นคนโยนเจ้าลงจากเรือเอง (/กิกิกิกิ)

วาเลนไทน์: ท่านจะพูดไปตรงไปไหม? แต่ก็จริงอย่างท่านว่า ไม่งั้นคงเรือไม่ล่มถ้าไม่ดื้อมาทั้งๆ ที่รู้ว่ามีพายุ ไม่ลงแล้ว อยู่มันทั้งชีวิตนี่แหละ โถ่... ไม่เอาอ่าวอะไร ไม่เอามหาสมุทรเลยมั้งท่าน 5555 เดี๋ยวให้ท่านหมอกับคนอื่นๆ สอนสิ จะตั้งใจเรียนให้เก่งเลย

ลูก้า: เออ สัญญาแล้วนะว่าจะอยู่กับข้าทั้งชีวิต (/ขำ กอดคออีกฝ่าย) อยู่บนเรือต้องทำอะไรได้บ้างเจ้าอยู่บนเรือนี้มาคงรู้บ้างแล้ว ข้าจะไม่บ่นแล้วล่ะ (/ค่อยๆปล่อยมือ ดันหลังอีกฝ่ายไปทางบันไดสำหรับลงไปชั้นล่างของเรือ) เอ้า เอาของไปเก็บซะ แล้วก็ไปช่วยเจอรี่กับโรเซนซื้อเสบียงด้วย อย่าช้า

วาเลนไทน์: ทั้งชีวิตนั้นล่ะ /ยิ้ม/ อยากทำมันทุกอย่างเลย อยากเป็นแบบท่านรีสสุดเท่ อยากเก่งแบบท่านไกอัส แต่ไม่เอาไอ้นิสัยหน้านิ่งนั้นนะ โอเคๆ /เตรียมเดินลงไปเก็บของ/ เดี๋ยวจะรีบขึ้นมาอย่าไวเลย จะได้แอบหาซื้อพันธุ์ไม้ด้วย

ลูก้า: เออ ตามสบาย (/ปัดๆมือ แล้วเดินกลับห้องตัวเอง) .... (/แอบยิ้มนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรกับเจ้าตัวอีกหรอกนะ)
 

------------------------------ The End ------------------------------